DE REIS VAN JAN

De eerste achttien jaren van mijn leven leefde ik in totale onzekerheid met mijzelf en mijn omgeving.

Ik was contactvreemd, kon en durfde mij niet te uiten, was seksueel geblokkeerd en vond de buitenwereld bedreigend... ik snapte er niets van. Daardoor was ik als kind steeds alleen en op mijzelf gericht. Mijn ontwakingsproces startte toen ik achttien jaar was en dit door een geestverschijning op mijn slaapkamer. Het schudde mijn hele leefwereld door elkaar en ik ging mij daardoor vragen stellen, zoals; met wat was ik in aanraking gekomen, hoe zit onze werkelijkheid in elkaar, wat is de zin van mijn leven, hoe kan ik meer vreugde en vrijheid ervaren?

Mijn innerlijke zoektocht was bewust begonnen.

Door mijn zoektocht kwam ik in contact met mijn gidsen. Met een gids die Alvatar noemde beleefde ik een diepgaande bewustwordingservaring. De onvoorwaardelijke liefde, het niet in woorden uit te drukken liefdesveld waarin ik in deelde en ik met niets vanuit mijn ervaringswereld kon vergelijken, gaf mij een eerste duidelijke herinnering... herkenning aan thuis. 'Thuis' is die plek waar ik ben als ik niet geïncarneerd ben in een lichaam.

Ik werd steeds weer door het leven in processen gezet waar ik mijzelf moest van onthechten en leerde daardoor steeds meer vertrouwen te krijgen in mijn innerlijke leiding.

Ik heb sinds mijn ontwaken steeds sterk gevoeld dat er meer moest zijn, dan dat wat ik waarnam en deelde in mijn wereldje. Ik had hier voor mijzelf ook geen keuze in... elk conflict dat ik in mijzelf ervoer ben ik steeds bewust aangegaan. Ik deed dit steeds vanuit het besef dat het conflict steeds weer in mij zat en dat de anderen rondom mij dit spiegelden door hun gedragingen. Dit besef, dat er niets buiten mij is dat mij kan kwetsen of onzeker maken maar dat het enkel mijn manier van kijken was die bepaalde hoe ik mij hierbij voelde,

loodste mij steeds weer snel doorheen mijn innerlijke conflicten.

De moeilijkste levensles voor mij was om het gevoel los te laten een partner in mijn leven nodig te hebben waar ik alles mee kon delen en die dingen mee te doen die mij bezielden. Het was een diepe groef in mij, waar ik pas na verschillende relaties duidelijkheid in kreeg. Het was een ontnuchterend inzicht voor mij toen ik de omvang van mijn aanhankelijkheid hierin zag. Steeds weer was ik een relatie begonnen om een leegte in mij op te vullen, een leegte die mijn partner moest opvullen. Maar geen enkele partner in mijn leven, kon mij blijvend dat gevoel geven. Ik begreep het en kon mijn afhankelijkheid hierin loslaten. Ik voelde mij bevrijd en heel met mijzelf.

Dit besef en het toepassen hiervan veranderde mijn leven totaal.

Ik had mijn afhankelijkheid aan zaken en een partner losgelaten.

Dit opende voor mij een nieuwe deur in mijn leven, de deur naar eenheidsbeleving.

Toen ik door deze deur ging veranderde mijn leven totaal. De stap die ik zette van dualiteit naar eenheid maakte dat er velen om mij heen, mij niet meer begrepen. Dit is omdat ik alle kaders losliet waarin mensen mij gewend waren in te zien. Ik kwam in een andere realiteitsbeleving terecht met andere spelregels. Ik ontwaakte uit de droom van dualiteit en dit plaatste mij in het veld van eenheid. Pas nadat ik mijn dwangmatige verlangen naar een harmonische relatie totaal had losgelaten kon ik mijn tweelingziel Patricia ontmoeten.

Ik ben mijn hele leven opzoek geweest naar mijzelf en dit door mij telkens weer te bevrijden van mijn innerlijke blokkades. Keer op keer plaatste mij dit in onzekerheid en moest ik telkens weer opnieuw contact maken met mijn innerlijke bron en hier onvoorwaardelijk leren op te vertrouwen.

Ik had geen duidelijk doel voor ogen in mijn leven, ik kreeg dit ook nooit scherp gesteld. Ik voelde enkel telkens weer opnieuw een sterke afstemming met mijn ware zelf, mijn hoger zelf, mijn zaadatoom. Mijn onzekerheid die ik in mijn jonge jaren ervoer is langzaam maar zeker overgegaan in een innerlijke zekerheid, in een innerlijk weten waarop ik blindelings vertrouw. Door het loskomen van mijn innerlijke verwarring die mij in de dualiteit hield, ervaar ik nu een heldere gerichtheid, vrijheid en verbondenheid.

Ik ben niet opzoek geweest naar mijn tweelingziel, maar naar mijzelf. Pas nadat ik mijzelf gevonden had kon ik Patricia ontmoeten en complementeerden wij elkaar in eenheidsbeleving.

Mijn hele leven is een aanloop geweest naar onze hereniging. Het heeft mij alles gekost wat ik had en dacht te zijn. Ik heb mijn werk, mijn huis, mijn land, mijn vrienden en alle banden van familiale aard moeten loslaten, om helemaal naakt en onthecht van al mijn uiterlijke zekerheden en afhankelijkheden het veld van dualiteit te kunnen ontstijgen om alzo te ontwaken in het veld van eenheid in wederherkenning met mijn tweelingziel.

Over dit ontwaken in mijzelf heb ik een boek geschreven: 'Durf je leven te leven', en is terug te vinden op onze site.

Een warm thuiskomen!

Jan & Patricia