HET  SPEL  VAN  AANGEVER  EN  ONTVANGER
Augustus 2010
 
Gegroet medereizigers, gegroet vrienden versluierd in de nevelen van planeet Gaia, voel de liefde in je wezen die ons met zijn allen verbindt, voel de vrijheid en expansie in jezelf door jezelf voor te stellen dat wij elkaar terug gaan herkennen en ontmoeten, ontdaan van alle illusies en angsten. Voel hoe het zou zijn als je enkel vanuit vrijheid en overvloed met elkaar zou delen, voel hoe het zou zijn als je geen angsten en onzekerheden meer zou voelen in je leven en dit samen met alle anderen om je heen zou kunnen delen, voel hoe het zou voelen als wij elkaar steeds weer zouden bekrachtigen vanuit liefde en onvoorwaardelijkheid.
Durf te voelen wat je diepste verlangen is, durf te voelen wie en wat je diep van binnen bent. Durf uit jezelf te breken, durf je waarheid te gaan leven, durf je angsten te uiten, durf je afhankelijkheden los te laten, durf je leven te gaan leven vanuit respect, liefde, passie, verwondering en onvoorwaardelijkheid. Durf je hemel op Aarde te scheppen, durf het leven van je diepste dromen te gaan leven, durf naar de mensen om je heen je waarheid te spreken, durf anderen deelgenoot te maken van jouw diepste wensen en dromen, durf jezelf te bevrijden van afhankelijkheden aan anderen zodat je op jouw beurt ook weer de medereizigers om je heen bevrijdt van afhankelijkheden aan jou. Durf in vrijheid te leven en durf de anderen los te laten in vrijheid.
Voel hoe jij je zou voelen als je los komt van jouw onzekerheden... van jouw afhankelijkheden.
Jij, wij zijn liefde, pure onvoorwaardelijke liefde versluierd in een biologische bel dat wij ons lichaam noemen. Met onze mooie tastbare lichamen spelen wij een prachtig spel van verstoppertje met elkaar. Wij gaan zo op in onze tastbare illusoire werkelijkheid dat wij deze als werkelijkheid zijn gaan beschouwen. Wij zijn gaan geloven dat ons geluk van buiten onszelf moet komen. Wij zijn gaan geloven dat een ander ons iets kan onthouden of ons iets kan aandoen zodat wij gekwetst en tekort gedaan kunnen worden. Wij zijn gaan geloven dat iets of iemand buiten ons, ons gelukkig kan maken. Wij zijn gaan geloven dat wij in tekorten en afgescheidenheid leven met elkaar, wij zijn gaan geloven dat wij machteloze wezens zijn in ons dagelijks leven. Wij zijn zover van onze innerlijke kracht afgedwaald dat wij anderen de macht over ons leven gegeven hebben. Dit is gebeurd doordat wij onze innerlijke vrijheid hebben opgegeven en hebben ingeruild voor onvrijheid in de vorm van afhankelijkheid aan de anderen rondom ons.
Waarom houden wij dit met elkaar in stand? Waarom slachtofferen wij onszelf en de anderen om ons heen... wat houdt ons tegen om in waarheid met elkaar te gaan leven? Wat kan ons worden afgenomen dat wij denken nodig te hebben voor ons geluk. Het enige wat ons kan worden afgenomen is een illusie dat iets buiten ons zelf ons kan gelukkig maken. Wat je niet kan worden afgenomen, wat je niet kan verliezen is wie jij in je diepste wezen wezen bent in alle puurheid en eenheid. Als alle illusies zijn weggevallen is dat het enige wat er overblijft als waarheid. Je kan in dit wat je werkelijk bent niet gekwetst worden... het enige wat je hoeft te doen is je dit terug te herinneren aan het prachtige onvoorwaardelijke wezen van licht en liefde dat je bent. Het is al die tijd daar aanwezig diep in jezelf verscholen onder verschillende lagen van conditioneringen en angsten. Dus waar wacht je nog op? Wie gaat je bevrijden? Wie gaat jou dat gevoel van onvoorwaardelijke liefde geven waar je zo naar op zoek bent?
Jij bent diegene waar je op wacht, jij bent diegene die je zal bevrijden, jij bent diegene die jezelf onvoorwaardelijke liefde kan schenken! Er is niets buiten jezelf dat je gelukkig kan maken, het zit allemaal in jezelf. Maak jezelf vrij van afhankelijkheden en zet zo je medereizigers in vrijheid. Durf vrij te zijn, durf waarheid te leven, durf volledig jezelf te zijn... het is de mooiste gift dat je jezelf en de anderen om je heen kan schenken.
 
Velen onder ons zijn op zoek naar innerlijke vrijheid en dit ook te mogen delen en ervaren met de anderen om ons heen. Als wij geen vrijheid in ons leven ervaren houden wij dit op één of andere manier zelf in stand. Wij maken ons geluk van anderen afhankelijk. Er zijn vele manieren en gebieden in ons leven waar wij onze vrijheid in weggeven. Eén van deze gebieden noem ik 'het spel van aangever en ontvanger'. Het is een spel waarin twee partners in een liefdesrelatie elkaar in onvrijheid houden door de afhankelijkheden die ze onwetend op elkaar projecteren. 
De aangever in dit spel is diegene in de relatie die in beweging is gekomen in zijn leven en op zoek is naar innerlijke vrijheid en waarheid... hij/zij is bezig met bewustwording en heeft zich geopend om bewust zijn/haar conditioneringen aan te gaan. Hij/zij wil niet langer geclaimd worden door zaken en mensen buiten zichzelf. De aangever is een zoeker maar is bijna zeker in zijn/haar vroegere leven ook een ontvanger geweest.
De ontvanger is diegene die nog in zijn wond leeft, die nog leeft vanuit onzekerheid en sterke afhankelijkheid. De ontvanger durft zich nog niet te openen om bewust contact met zijn/haar wond te maken. Een wond die vanuit vorige levens mee naar dit leven is genomen en in dit leven geactiveerd door ouders en naaste omgeving. De ontvanger heeft behoefte aan veiligheid en nestwarmte. Als de ontvanger zijn angsten overwint en in beweging komt zal hij/zij ook in de rol van aangever belanden. In geen enkele partnerrelatie is gelijkwaardigheid/gelijkgestemdheid aanwezig, dit kan enkel ontstaan als men bereid is zichzelf volledig te zien zoals men werkelijk is en bereid is alle afhankelijkheden los te laten. Volledige gelijkwaardigheid/gelijkgestemdheid tussen partners is enkel aanwezig in een tweelingzielrelatie.
De aangever en de ontvanger houden elkaar nog steeds gevangen in een illusie. Een illusie die gebaseerd is op afhankelijkheid, op het idee dat de ander een innerlijke leegte zal opvullen door zijn/haar aanwezigheid. Alles wat we in zo'n relatie met elkaar delen zijn illusies, zijn projecties. Een illusie en projectie zal altijd afhankelijkheid en teleurstelling met zich meebrengen. De liefde die we op die manier delen met elkaar is geen onvoorwaardelijke liefde, maar voorwaardelijke liefde. Liefde en vrijheid zijn met elkaar uitwisselbaar, ze betekenen hetzelfde. Echte liefde claimt niet, maakt niet onvrij en leidt niet tot conflicten en emotionele pijnen.
De aangever is diegene die in beweging is gekomen, die is gaan zoeken en krijgt daardoor ook alles aangereikt vanuit het universum nodig voor zijn zoektocht naar heelheid. De aangever wordt uitgenodigd om volledig zijn/haar waarheid te gaan leven en te verkondigen met zijn/haar partner. Wat de aangever nog in de illusie houd is voornamelijk de afhankelijkheid aan het idee dat een partner zijn/haar leven zal complementeren. Maar dit is een illusie, daar het buiten zichzelf gezocht wordt. Waar wij met zijn allen op zoek naar zijn is innerlijke heelheid en verbondenheid. Maar daar onze ziel (wij dus) het spel van dualiteit wilde spelen op planeet Aarde moest onze ziel zich opsplitsen in een mannelijk en een vrouwelijk gedeelte om in de dualiteit te kunnen meespelen. Want vanuit eenheid kun je geen verstoppertje spelen met jezelf. Het is deze opsplitsing die wij als een verre traumatische echo in ons meedragen. Wij dragen deze herinnering van opsplitsing in ons mee op een onbewust niveau. Onze verwarring bestaat hierin dat wij opzoek zijn naar dat deel dat ons zal helen en terug gaat eenmaken. Zelfs al zijn wij een opsplitsing in een mannelijk en vrouwelijk gedeelte... toch zijn wij als afsplitsing ook een eenheid, net zoals onze opgesplitste ziel ook op zijn beurt weer een afsplitsing was van een grotere ziel en deze weer op zijn beurt van weer een grotere ziel... en dit gaat zo oneindig door. Als je in de rol van aangever zit, zit je ook in de mogelijkheid om los te komen van je illusies om alzo de weg vrij te maken voor de ontmoeting met je tweelingziel. Maar daarvoor moet je eerst als aangever in waarheid met jezelf gaan leven. Als aangever leef je in verwarring met je partner (die de rol van ontvanger speelt), want je voelt een verbondenheid hierin. Je bent instaat om op een liefdevolle manier met elkaar te delen. Maar je kunt dit niet volhouden, je gaat hier steeds emotioneel in op en neer. Je hebt het gevoel dat je partner je claimt en je niet genoeg vrijheid geeft. Je hebt er moeite mee dat je partner steeds weer zo vlug emotioneel gekwetst is, je gaat daardoor al snel een gevoel van irritatie voelen, vanuit een onmacht die je hierin ervaart. Je snapt ook niet waarom je partner zo vlug emotioneel gekwetst is terwijl dit voor jou niet zo vlug het geval lijkt te zijn.
Als ontvanger daarentegen leef je vanuit onzekerheid en loop je daardoor steeds behoedzaam op je tenen doorheen je relatie. Dit doe je omdat je van je partner signalen van irritatie ontvangt en hij/zij met jou wil delen over zijn/haar beleven van innerlijke vrijheid waar jij het moeilijk mee hebt om toe te passen in je leven... het trek je aan en stoot je gelijktijdig af. Je voelt liefde voor je partner en wilt niets liever als een blijvende bindende relatie met je partner, je hebt de neiging je partner te beschouwen als je droomprins-es.
Om uit deze impasse te ontsnappen als aangever dien je er van bewust te worden dat je nog steeds een partner zoekt (buiten jezelf) om je niet alleen te hoeven voelen, dat je je nog steeds afhankelijk maakt daardoor om via een partnerrelatie een gevoel van samen delen en intimiteit te beleven om alzo je innerlijke armoede niet te hoeven voelen. Je kunt je niet voorstellen dat iets dat zo fijn aanvoelt, je niet tot een blijvende ervaring in je leven kunt maken in een relatie met een partner. De ideale partner ben je zelf, aan jezelf. Doordat je nog steeds gelooft en verlangt vanuit een illusie dat jouw partner jou gelukkig zal maken, durf je niet je diepste gevoelens en onzekerheden met je partner te delen. Je weet dat als je dit gaat doen je partner zich onveilig en gekwetst zal gaan voelen en jij op jouw beurt dan weer schuldgevoelens zult gaan ervaren, doordat je partner emotionele pijn ervaart.
Je leert hierin dat je niemand kunt kwetsen door je waarheid te verkondigen ook al ben je zelf in verwarring... het is nog steeds de waarheid over jezelf. Je partner (in de rol van ontvanger) is zelf verantwoordelijk hoe zij/hij wenst te reageren op het uiten van jouw waarheid. Je doet niets verkeerd door je waarheid te uiten, integendeel, het is het enige wat écht is als je het doet, de rest is illusie en angst. Angst om je partner te kwetsen, angst om iets te gaan verliezen door je waarheid te uiten, angst om niet begrepen te worden, angst om alleen te komen staan.
Durf je waarheid te leven, het zal je alles kosten wat je denkt nodig te hebben voor jouw eigen geluk, maar het zal je vrijmaken van alle illusies en afhankelijkheden. Je houdt het zelf in stand. Je creëert een afhankelijke partner in je leven om alzo jouw eigen afhankelijkheid uit te vergroten. Als je deze laatste stap als aangever in jezelf kunt zetten dan zet je jezelf en je partner in vrijheid. Dan bind je niemand meer in onvrijheid aan jou, zodat deze niet langer meer een behoefte vanuit innerlijke armoede voor jou moet opvullen. Maak jezelf emotioneel vrij en houd de ander niet langer meer emotioneel gevangen vanuit een behoeftepatroon. Het is de laatste stap die je moet zetten om te kunnen ontsnappen uit de illusie van de derde dimensie waarin wij elkaar gevangen in houden.
Om als ontvanger uit deze impasse te ontsnappen dien je van jezelf bewust te zijn dat je een diepe wond in je meedraagt. Dat je door deze wond in onzekerheid en angsten leeft. Je ervaart daardoor geen vrijheid en vindt alles al snel bedreigend en moeilijk, verandering schrikt je af. Als je een aangever als partner in je leven creëert, dan word je hier verliefd op, want je ervaart voor de eerste maal iemand in je leven waar je vrijheid en openheid mee ervaart, zo verschillend met eerdere ervaringen in je leven. Daardoor ga je dit innerlijk zo ophemelen dat deze partner de partner van je leven is. Wat je doet is dat jij jouw innerlijke armoede aan vrijheid in jezelf projecteert op jouw partner. Je herkent de vrijheid die je mist in jezelf, in de ander... en gaat daardoor de ander claimen om het gevoel van vrijheid aan je partner te ontlenen, terwijl deze enkel aan jou je onvermogen laat zien om het in jezelf te ontwikkelen. Je zoekt vrijheid en liefde in een ander en denkt vervolgens dat het de liefde van je leven is. Je voelt je onvoorwaardelijk tot je partner aangetrokken en snapt niet waarom je partner dit niet op dezelfde manier naar jou toe kan geven. Je voelt je hierdoor verward, je begrijpt dit aspect in je partner niet, en zeker niet als deze zijn/haar onzekerheid naar jou toe gaat uitspreken. Je begrijpt zijn/haar innerlijke beweging naar vrijheid niet. Vanuit jouw onzekerheid ga je er alles aan doen om je partner in zoveel mogelijk tegemoet te komen. Vanuit jouw angst en onzekerheid ga je jezelf weer wegcijferen, zoals je vroeger ook altijd hebt gedaan en kom je hierdoor weer in oude emotionele pijnen terecht. Je bent op het laatst helemaal in verwarring, want je snapt niet dat een partnerrelatie waar je zo'n grote verbinding in voelt je zoveel pijn en verwarring kan schenken. Je partner laat je op dit punt een spiegel zien, een spiegel die jou laat zien dat de vrijheid die je zo mooi vindt aan je partner, deze moet leren in jezelf te vinden door je niet afhankelijk hierin te maken aan de ander. Niemand kan jouw gevoelens van onzekerheid en gekwetstheid bij je wegnemen, alleen jij hebt dat vermogen. Je partner die in de rol van aangever zit is een zoeker naar innerlijke vrijheid en waarheid en daardoor in beweging. Jij daarentegen, durft je emotionele wonden nog niet rechtstreeks aan te gaan en vindt verandering daarom bedreigend, want verandering betekent dat jij naar jouw emotionele wonden moet gaan kijken en dit wil je en kun je nog niet op dit punt in je leven... je ervaart het als een diepe levensangst in jezelf, als iets dat pijnlijk diep in je begraven zit. Je wilt er niet mee in aanraking komen omdat het je al eerder in je leven ontzettend veel pijn heeft gedaan. Maar je partner kan je deze veiligheid niet geven, hij kan enkel de spiegel van vrijheid aan jou tonen. Van die vrijheid die hij/zij moeizaam heeft verworven in zijn/haar leven. Als jij je emotionele wonden bewust aangaat zul je zelf een zoeker worden en vrijheid gaan uitstralen naar de anderen om je heen en kom jij op jouw beurt in de rol van aangever terecht.
Als een relatie uit elkaar gaat tussen aangever en ontvanger dan is de grote uitdaging hierin dat de aangever leert om bij zichzelf te blijven, dit geldt evenzo voor de ontvanger maar de ontvanger speelt in deze een spiegel naar de aangever toe. Als de relatie wordt beëindigd blijft de ontvanger zich nog steeds hechten aan de aangever en kan deze niet loslaten, dit nog steeds vanuit het 'droomprins-es plaatje'. De ontvanger zal ondanks de nodige emotionele schommelingen toch blijven verlangen naar een voortzetten van de relatie en zal daardoor energetisch stromend blijven openstaan naar de aangever toe. De aangever die terug de vrijheid voelt door het loslaten van de relatie beseft op een diepere laag in zijn wezen dat hij de relatie blijvend dient te verbreken, zodat de ontvanger helemaal terug op zichzelf geworpen wordt en daardoor met zijn/haar wond in aanraking kan komen. Deze pijnlijke confrontatie is nodig voor de ontvanger om los te kunnen komen van de projectie van een droomrelatie en werk te gaan maken van de diepe emotionele wond die door dit verbreken van de relatie in alle heftigheid wordt aangeraakt om alzo te leren, voor het ervaren van vrijheid, zich niet meer afhankelijk te maken van een ander. Als de ontvanger deze kanteling kan maken en de pijn kan transformeren, dan wordt de ontvanger een zoeker en aangever, waardoor deze in zijn/haar laatste cyclus van zijn/haar ontwakingsproces terecht komt.
De valkuil voor de aangever hierin is, dat het voor hem/haar nog niet duidelijk genoeg is dat hij/zij de laatste stap naar zelfbevrijding uit de illusie dient te zetten, het is deze laatste stap die een uitdaging betekent voor de aangever om niet meer mee te gaan in de nog steeds energetisch stromende ontvanger. Hier kan voor de aangever veel verwarring opzitten want deze dient dit los te laten in zichzelf waar hij/zij in zijn/haar leven het meeste eenheid en verbondenheid in gedeeld en gevoeld heeft met een ander. Maar het is en blijft een illusie en een tijdelijk surrogaat waar de aangever zich kan blijven in wentelen. De laatste stap is de stap naar binnen, waar men de verbinding met zichzelf vindt en men zich niet meer alleen voelt maar zich vervult voelt van zichzelf. Dus telkens als de aangever toegeeft aan zijn dwingend verlangen om terug intiem te gaan delen met de ontvanger zet deze zichzelf en de partner terug in onvrijheid en illusie en dit vanuit een innerlijke afhankelijkheid.
Je kunt pas in vrijheid leven als je alle dwingende behoeften in jezelf hebt losgelaten, hoe fijn ze ook aanvoelen.
 
Het spel van aangever en ontvanger kan ook in een durende relatie gespeeld worden.
In zo'n relatie gaan de rollen van aangever en ontvanger onderling worden verwisseld, zodat de aangever in de rol van ontvanger belandt en de ontvanger in die van de aangever. In zo'n beginnende relatie draagt de aangever in zichzelf een sterk verlangen naar innerlijke vrijheid en onafhankelijkheid waar de ontvanger door wordt aangetrokken. De aangever voelt vanuit een diep innerlijk weten dat door het hoger zelf wordt ingefluisterd, dat het innerlijk streven naar vrijheid en eenheidsbeleving hem/haar zal bevrijden uit het spel van illusie. Maar in dit geval is er bij de aangever nog steeds een sterk geëmotioneerde conditionering aanwezig die hem/haar de werkelijkheid belet te bezien zoals ze is. Deze innerlijke wond is diep vervlochten met een overlevingsstrategie die ontwikkeld is in de kinder- en jeugdjaren om zich te kunnen handhaven in een bedreigende wereld die men als kind niet begreep. Deze overlevingsstrategie heeft de aangever als een beschermend schild doorheen zijn/haar leven in stand gehouden, nodig om de dreigende en peilloze diepten van onzekerheid niet te hoeven voelen die nog steeds onaangeroerd in de aangever verder leven. De aangever houdt het harnas van onvrijheid dicht tegen zich aangetrokken en ervaart iedere poging van buitenaf, om contact te maken met de onderliggende wond, als levensbedreigend. De aangever voelt hierin telkens weer een beklemmende levensangst naar bovenkomen die zijn/haar innerlijk gevoel van ingebeelde veiligheid op losse schroeven zet. De aangever in deze positie durf geen bewust contact te maken met deze wond daar deze daardoor het gevoel krijgt dat zijn/haar ingebeelde en streng gecontroleerde wereldje van veiligheid hierdoor uit elkaar zal spatten. De aangever zal in dit geval de rol van manipulator gaan aannemen naar de ontvanger toe om zijn/haar wereldje van ingebeelde veiligheid in stand te kunnen houden. Hij/zij doet op dit punt hetzelfde wat hem/haar als kind is aangedaan. De aangever trekt in zo'n relatie een ontvanger aan die op dat punt van zijn/haar ontwakingsproces nog niet bedreigend is voor zijn/haar innerlijke wond. De ontvanger speelt de rol van onzekere en afhankelijke en wordt aangetrokken door het vrijheidsverlangen van de aangever. De ontvanger leeft meer vanuit een gevoelsbeleving en zal dit als toetssteen gebruiken voor zijn innerlijk ontwaken. De aangever leeft voor een groot deel mentaal uit zijn/haar hoofd om alzo niet te moeten gaan voelen en contact te hoeven maken met zijn/haar wonde. De aangever is daardoor altijd bezig om bij te leren, hij/zij is steeds opzoek naar antwoorden in cursussen, workshops en opleidingen. De aangever ervaart geen innerlijke rust, en heeft steeds het gevoel niet toereikend genoeg te zijn als deze even iets niet zou doen, als anderen van hem/haar het idee zouden kunnen krijgen dat deze niet zijn/haar best doet. Alle kennis die de aangever hiermee verzamelt gaat hij/zij als een scherm rondom zichzelf plaatsen. Dit scherm van opgenomen maar niet doorleefde kennis gaat de aangever gebruiken naar de partner (in de rol van ontvanger) toe om niet met zijn/haar wond in aanraking te hoeven komen. In werkelijkheid gaat de aangever dit naar iedereen toe gebruiken, maar dit wordt echter het duidelijkst zichtbaar in een partner relatie.
De ontvanger in zo'n relatie staat vanuit zijn onzekerheid open voor de aangever. De aangever zal al zijn/haar verzamelde maar niet doorleefde mentale kennis gaan doorgeven aan de ontvanger. Daar er veel waarheid in de doorgegeven kennis zit zal de ontvanger hierdoor innerlijk gaan groeien, dit is echter maar tot op een bepaald punt mogelijk. De ontvanger gaat in tegenstelling tot zijn partner de kennis toetsen aan zijn voelend emotioneel vermogen. Door dit te doen gaat de ontvanger de doorgegeven mentale kennis echt toepassen en doorleven en daarna vervolgens toetsen aan zijn/haar partner. De partner in de rol van aangever vindt de relatie niet bedreigend zolang hij/zij diegene is die richting geeft aan de relatie en zolang de ontvanger de onderdanige en alles voor waar aannemende partnerrol blijft spelen. Ook in alle niet partnerschapsrelaties van de aangever, zal de aangever een conflict gaan ervaren indien vrienden en familie de rol van ontvanger gaan ontstijgen en de aangever gaan confronteren met zelfbeschouwende vragen die deze met zijn/haar wond in aanraking brengen. Ook hier zal de aangever de anderen rondom zich vanuit een conflict van zich gaan afstoten uit angst om met de innerlijke wond in aanraking te komen en zich daardoor kwetsbaar te moeten gaan opstellen. Indien de ontvanger het innerlijk punt bereikt waar hij/zij de aangereikte informatie gaat toetsen aan zijn partner omdat hij/zij voelt vanuit zijn bewust voelen dat er iets niet klopt in dat wat wordt gecommuniceerd door de aangever doordat het niet werkelijk geleefd wordt. Vanaf dat moment gaat de ontvanger zijn partner gaan confronteren, wat voor beiden een zeer verwarrende en heftige confrontatie met zich zal meebrengen. De ontvanger voelt intuïtief aan dat er iets niet klopt met het gedrag van zijn partner als aangever. De ontvanger mist hier het gevoel van echtheid in en van echt delen vanuit emotionele eerlijkheid. Het is net dit echt kunnen delen om eenheid met elkaar te kunnen ervaren dat de aangever aan het zoeken is in zijn/haar leven maar zich hier helemaal in blokkeert door de diepe innerlijke wond. De rollen tussen beide partners beginnen nu te kantelen. De ontvanger zal langzaam maar zeker in de rol van aangever gaan terechtkomen doordat deze zijn partner zal gaan confronteren met vragen en gevoelens over gedeelde echtheid in de beweringen van zijn partner. De aangever zal zich hierdoor in het nauw gedreven voelen omdat hij/zij geen voelend contact durft te maken met de oude wond. In het begin zal deze nog meer mentale barrières gaan opwerpen en zijn/haar partner gaan overroepen en manipuleren om alzo toch maar niet met de innerlijke wond in aanraking te hoeven komen. Op dit punt aangekomen kan de relatie uit elkaar spatten en kan er geen heling plaatsvinden voor beide partners. Indien de relatie wordt verdergezet bestaat er kans op heling tussen beide partners. De aangever moet hiervoor bereid zijn om te gaan durven voelen naar zijn/haar diepe emotionele wond en zich hierin vervolgens kwetsbaar te durven tonen naar zijn/haar partner toe. De aangever heeft als kind geen voorbeeld van kwetsbaarheid en echt gedeelde emotionele pijn meegekregen, hij/zij kreeg de boodschap mee om steeds meer je best te doen en om je niet aan te stellen. Dit is voor de aangever een zeer diepgaande en alles bedreigende beleving om bewust met zijn/haar onderdrukte gevoelens contact te gaan maken. Want de identificatie die de aangever zich hiermee had aangemeten zal hierdoor volledig gaan verdwijnen. Alle ingebeelde en angstvallig verstopte angsten zullen moeten worden geuit en de vernislaag die naar de buitenwereld werd getoond zal volledig worden afgebroken en getransformeerd dienen te worden naar openheid, transparantie en echtheid. Het is een levensveranderend proces en na voltooiing ervan zal de aangever totaal getransformeerd zijn. Hierdoor worden de rollen van aangever en ontvanger volledig omgewisseld, want de aangever wordt zo onzeker omdat deze nog nooit echt heeft durven voelen en zich zeer kwetsbaar zal voelen waardoor deze in de rol van onzekere komt te staan en alle hooghartigheid zal dienen los te laten. De ontvanger zal meer leren gaan vertrouwen op zijn gevoelens en intuïtie en daarmee de nieuwe aangever worden in de relatie om alzo de nieuwe spiegel te zijn naar zijn/haar partner toe. Maar ook de nieuwe aangever loopt op zijn beurt ook nog rond met een wond die hij/zij nu in de rol van aangever kan gaan uitwerken met zijn partner en zijn partner nu in de rol van ontvanger, kan zijn/haar wond nu gaan helen. Op deze manier kunnen beiden afwisselend in de rol van aangever en ontvanger terecht komen tot zij beiden de afhankelijkheden aan elkaar hebben kunnen loslaten. Maar ook hierin geldt de regel dat je volledig aan je ingebeelde verlangen van de ideale partner dient te versterven om alzo in het veld van eenheid te ontwaken.
 
Wij zijn bezig te ontwaken uit onze illusoire werkelijkheid en velen onder ons... de medereizigers die er op zielsniveau voor hebben gekozen om in de voorste rangen van het massale ontwaken van de derde naar de vijfde dimensie wakker te worden, vinden zichzelf terug in de rol van aangever. Weet dat als je je uit deze rol en de daarmee gepaard gaande impasse en verwarring kunt bevrijden je ontwaakt in het nieuwe speelveld van eenheid op de nieuwe Aarde in de vijfde dimensie. Het is deze laatste transformatie die je in jezelf dient te bewerkstelligen. Zoals eerder gezegd zal het je alles kosten wat je dacht te zijn, wat je nog dacht nodig te hebben van de anderen om je heen om jouw innerlijke afhankelijkheid op te vullen met een surrogaat liefde waarmee je jezelf en de anderen in onvrijheid houdt in het spelbord van de derde dimensie. Als je hieraan durft te versterven zal je ontwaken in een nieuwe werkelijkheid waarin je vervuld bent van jezelf met zelfliefde. Je zult je verbonden met alles om je heen gaan voelen en innerlijk het gevoel ervaren dat je voor iedereen liefde voelt. Als je hier bent aangekomen ligt de weg open voor de ontmoeting met je tweelingziel, want in eenheid bestaat niet langer afgescheidenheid. Het ligt allemaal in jezelf te wachten en dit voor iedere medereiziger onder ons. Het enige wat je dient te doen is tot in je diepste wezen te verlangen dat je enkel nog in waarheid wilt leven en jezelf en de anderen niet meer gaat gijzelen om aan jouw behoeften van afhankelijkheid te voldoen. Pas als je alles hebt durven loslaten, ontwaak je in liefde voor jezelf. Je gaat dan voor het eerst een innerlijke rijkdom ervaren die je nog nooit ervaren hebt. Het is zoals het verschil tussen iemand die nog nooit verliefd is geweest en iemand die dat al wel geweest is. De verliefde kan degene die nog niet verliefd is geweest wel de symptomen hiervan opsommen, maar kan niet het gevoel vertalen dat je bij verliefdheid ervaart. Bij de stap van dualiteit naar eenheid ervaar je dit net zo, je gaat jezelf ervaren op een manier die je dacht dat onmogelijk was... het zat al die tijd al in jou en je kunt het ook niet delen met de anderen om je heen die de innerlijke stap nog niet gezet hebben.
 
*noot: In de hierboven beschreven relatievormen van aangever en ontvanger zijn de typische emotionele wonden die hiermee samengaan ook onderling uitwisselbaar. Ik wil hiermee zeggen dat je als aangever of ontvanger net dezelfde emotionele kwetsuur hebt kunnen oplopen in het leven.
Zoals in het voorbeeld 'van een durende relatie tussen aangever en ontvanger':
Alleen de aangever heeft als kind geen voorbeeld van kwetsbaarheid en echt gedeelde emotionele pijn meegekregen, hij/zij kreeg de boodschap mee om steeds meer je best te doen en om je niet aan te stellen.
Iemand in de rol van ontvanger kan net hetzelfde meegemaakt hebben in zijn/haar leven maar zal hiermee gaan verder leven in de rol van slachtoffer, dit in tegenstelling van de aangever die dit verwerkt in zijn/haar verdere leven als manipulator. Hierdoor zijn er verschillende drama/relatievormen mogelijk. Maar deze allemaal te gaan beschrijven wordt een boekwerk op zich.
 
Welkom thuis aan jezelf medereizigers, en dat innerlijke helderheid en moed je pad mogen verlichten!
 
 
 
Jan & Patricia